سهيل راه‌های مختلف برای رسيدن به دانشگاه را بررسی كرده و بهترين راه را انتخاب كرده است، پس فعاليت او «تصميم‌گيری» بوده است. در تصميم‌گيری اولويت‌های مختلفی وجود دارد و هر اولويت می‌تواند فرد را به مقصد برساند ولی ممكن است اولويت مطلوب نباشد (مثلاً سهيل اگر از ورود ممنوع برود، باز هم به دانشگاه می‌رسد ولی ممكن است مزاحم رانندگان ديگر شود و يا جريمه شود.) دقت كنيد تصميم‌گيری نوعی حل مسئله است، چون تصميم‌گيرندگان با اين مسئله مواجهند كه بهترين انتخاب چيست بنابراين سهيل در حال حل مسئله هم هست، اما تصميم‌گيری عنوان اختصاصی‌تری برای فعاليت او است.