آيۀ شريفۀ (وَ إِن اَصَابَتْهُ فِتْنَةنِ انْقَلَبَ عَلَی وَجْهِهِ) بهترتيب بر كدام بعد از ابعاد توحيد یا شرک دلالت دارد؟
* (وَ إنْ أصَابَتْهُ فِتْنَهُ ...، و اگر بلايی به او رسيد ...) نزول بلا و مصيبت، از جانب خداوند و در راستای تدبير الهی است و بهعنوان مصداق كار و فعل او قرار میگيرد. بنابراين به توحيد ربوبی اشاره دارد. * (انْقَلَبَ عَلَی وَجْهِهِ ...، از خدا رويگردان میشود ...) رويگردانی از خدا مصداق شرک عملی است.