در کدام بیت، واژهٔ مشخص شده «مشبه» است؟
1 آن که دل من چو گوی، در خم چوگان اوست / موقف آزادگان بر سر میدان اوست
2 چون تو گلی کسی ندید در چمن روزگار / خاصه که مرغی چو من بلبل بستان اوست
3 آفتاب حسن او تا شعله زد / ماه، رخ در پرده پنهان می‌کند
4 آن که چون طومار پیچیده است دل‌ها را به هم / چین زلف عنبرافشان و خط مشکین توست