جمله «آدمی باید که بسیار نگوید و سخن دیگری به سخن خود قطع نکند» با کدام بیت تناسب معنایی بیشتری دارد؟
1 سعدیا! اگر چه سخن‌دان و مصالح‌ گویی / به عمل کار برآید به سخن‌دانی نیست
2 سخن را سر است ای خردمند و بن / میاور سخن در میان سخن
3 سخن به‌نزد سخندان بزرگوار بود / ز آسمان سخن آمد سخن نه خوار بود
4 سخن چو نیک نگویی هزار نیست یکی / سخن چو نیک بگویی یکی هزار بود