آرایه‌های «جناس، مجاز، حس آمیزی، کنایه، حسن تعلیل» به ترتیب در کدام ابیات وجود دارد؟ الف) ریخت خون خلق و می‌سازد به جولان پایمال  /  قاتل ما بر اسیران تند می‌راند فرسب) کس ندیدیم که تلخی نشنیدیم از او  /  گرچه با پیر و جوان چون شکر و شیر شدیمج) از کوی تو چون باد برآشفتم و رفتم  /  گردی ز دل مدعیان رُفتم و رفتمد) سیل در هامون، صدا در کوه، می‌دانی چه بود؟  /  از غم من کوه می‌نالید و هامون می‌گریسته) گر کشتنیم باری هم دست تو و تیغت  /  خود دست به خون من هم تر نکنی دانم