امامان (ع) هيچ‌يک از حاكمان غاصب عصر خويش را به‌عنوان جانشين رسول خدا (ص) تأييد نمی‌كردند و اين موضوع را به شيوه‌های مختلف به مردم اطلاع می‌دادند. آنان اگر چه تفاوت‌های اخلاقی و رفتاری حاكمان را در نظر می‌گرفتند و اگر حاكمی در موردی بر طبق دستور اسلام عمل می‌كرد، آن مورد را تأييد می‌كردند (وجه افتراق و تفاوت)، اما در غصب خلافت و جانشينی رسول خدا (ص) همه را يكسان می‌ديدند (وجه اشتراک و اتفاق).