1
ملک سنا و محمدت گفت و آفرين و منّت داری كرد و گفت: غايت فتوّت همين باشد.
✓
✗
2
يک سال در محرومی از سعادتِ قربت و مهجوری از آستانِ خدمت، سنگِ صبر بر دل بست.
✓
✗
3
بدان كه شاه را رایِ ناصواب در خانۀ مات نشاند و رقعۀ حيات برافشاند.
✓
✗
4
نان بر خوان خود آنگه نهند كه آب در بنياد خانۀ صد بیگناه بندند.
✓
✗
دراين گزينه، «سنا» با املای نادرستی آمده است، شكل صحيح اين واژه با توجه به همنشينی با «مَحمدت» و «آفرين»، ثنا است بهمعنی «ستايش».