عبارت «و مثل قرآن، مثل آب است روان؛ در آب، حیات تن‌ها بود و در قرآن حیات دل‌ها بود. آب را صفت طهارت است؛ چون تن به‌نجاست بیالاید، به آب پاک گردد، و قرآن را صفت، طهارت است، چون تن به گناه و ذلت بیالاید، به قرآن پاک گردد.» به کدام گزینه نزدیک‌تر است؟
1 هست قرآن حال‌های انبیا / ماهیان بهر پاک کبریا
2 به گفتار پیغمبرت راه جوی / دل از تیرگی‌ها بدین آب شوی
3 برخور از قرآن اگر خواهی ثبات / در ضمیرش دیده‌ام آب حیات
4 هست قرآن چو آب سرد فرات / تو چو عاصی (گناهکار) تشنه در عرصات (محشر)