بیاییم گزینه‌ها را از نظر وجود «مسند» بررسی کنیم.یادآوری: در جمله‌های اسنادی، «مسند» همان خبری است که به «مسندالیه» نسبت داده می‌شود (مانند «است»، «بود»، «شد» و … + خبر). در جمله‌های فعلی همیشه مسند نداریم. «مرا در دام‌ها بسیار بستند.»جمله فعلی است (فعل «بستند»). اینجا «مسند» وجود ندارد. «که تو شیر مردی و من پیر زن»دو جمله اسنادی داریم: «تو شیر مردی» (مسند = شیر مرد) و «من پیر زن» (مسند = پیر زن). → مسند دارد. «شدش گیتی به پیش چشم تاریک»فعل «شد» جمله را اسنادی کرده: «گیتی تاریک شد.» → مسند = تاریک. «دست‌های تو شطّ خورشید است.»جمله اسنادی: مسند = شطّ خورشید. پس گزینه‌ای که مسند ندارد: 1) مرا در دام‌ها بسیار بستند.