مفهوم مستنبط از آیهٔ مبارکهٔ «یَسألُهُ مَن فِی السَّماواتِ و الاَرضِ کُلَّ یَومٍ هُوَ فی شَأنٍ» در کدام مورد به درستی ذکر شده است؟
با توجه به ترجمهٔ آیهٔ «هر آنچه در آسمانها و زمین است، پیوسته از او درخواست میکند؛ او همواره دستاندر کار امری است»، نیاز همواره و هر آن جهان به خدا که هیچگاه قطع و یا کم نمیشود، برداشت میشود. یعنی تمام موجودات هستی دائماً و پیوسته به خدا نیازمندند و اگر خداوند هر لحظه اراده کند، آنها از بین نمیروند و متلاشی میشوند.تشریح گزینههای دیگرگزینهٔ «۱»: نیازمندی ما مطلق است و محصول دستاندر کار بودن خدا نیست.گزینهٔ «۲»: شناخت ذات خدا به دلیل نامحدود بودن آن، برای ما ناممکن است.گزینهٔ «۴»: مثال برعکس آورده شده است؛ رابطهٔ خداوند با جهان، تا حدی شبیه رابطهٔ مولّد برق با جریان برق است، نه برعکس.