این که جهان همواره و در هر آن به خداوند نیازمند است و این نیاز هیچگاه قطع و یا کم نمیشود از کدام آیه برداشت میشود و افزایش عبودیت و بندگی به پیشگاه خداوند، تابع چیست؟
این که جهان همواره در هر آن به خداوند نیازمند است و این نیاز هیچگاه قطع و یا کم نمیشود در آیهٔ «یَسألُهُ مَن فِی السَّماواتِ وَ الاَرضِ» مذکور است و افزایش عبودیت و بندگی معلول (تابع) درک بیشتر فقر و نیازمندی و افزایش خودشناسی (خویشتنشناسی) است.