آرایههای «مجاز، اعراق، تضاد، کنایه، تضمین» بهترتیب در کدام گزینه آمده است؟ الف) چنان به عشق تو از حال خویش بیخبرم / که رو نتابم اگر تیغ میزنی به سرمب) نه هر که چهره برافروخت دلبری داند / نه هر که آینه سازد سِکندری داندج) همّتِ حافظ و انفاسِ سحرخیزان بود / که ز بندِ غمِ ایّام نجاتم دادندد) شهریارا بهجز این شاهد عشق شیراز / نیست در شهر نگاری که دل از ما ببردهـ) بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند؟ / بگفت انده خرند و جان فروشند
الف) بیخبری عجیب شاعر و روی برنتابیدن از تیغ تیز معشوق (اغراق) / ب) چهره برافروختن: کنایه از دلبری کردن / ج) انفاس مجاز از دعاهای خیر عارفان سحرخیز / د) مصراع دوم از حافظ است که شهریار آن را تضمین کرده است. / هـ) خزند (میخزند) و فروشند (میفروشند) $\leftarrow $ تضاد