اگر گفته شود «هركدام از ما، بر اساس فطرت خويش، خدا را می‌یابيم و حضورش را درک می‌كنيم» به مفهوم كدام يک از ابيات كه به كلام ما نزديک‌تر است، اشاره كرده‌ايم؟ 
1 ذات نايافته از هستی، بخش     /     چون تواند كه بود هستی‌بخش
2 ما عدم‌هاييم و هستی‌های ما     /     تو وجود مطلقی، فانی نُما
3 دلی كز معرفت نور و صفا ديد     /     به هر چيزی كه ديد، اول خدا ديد
4 ما كه باشـيم ای تو ما را جان جان     /     تا كه ما باشيم با تو در ميان