آنچه ذهن «اندیشمندان نخستین» را بیش از هر چیز به خود مشغول می‌داشت، دگرگونی‌هایی بود که پیوسته در جهان طبیعت رخ می‌داد و از طرفی آراء و نظرات گوناگون و غالباً متضادی که جهان شناسان باستان عرضه می‌داشتند، بذر بی‌اعتمادی نسبت به دانش و اندیشه را در ذهن پراکنده می‌کرد. سوفسطائیان می‌توانستند از مقدمات صحیحی» شروع کنند و با سخن پردازی نتایج مهمل از آن بگیرند. ص 35 و 36