مرگ ابوسعيد، آخرين ايلخان مغول (۷۳۶ ق)، آغازگر چهار دهه آشفتگی سياسی و نابه‌سامانی نسبی در اوضاع اقتصادی و اجتماعی ايران بود كه تا زمان قدرت‌گيری تيمور ادامه يافت. در اين دوره، علاوه بر خان‌زادگانی از خاندان چنگيز و سرداران مغول كه بر سر كسب قدرت رقابت و درگيری داشتند، چندين حكومت محلی غيرمغولی نيز در مناطق مختلف ايران به‌وجود آمدند. حكومت‌های شيعه‌مذهب سربداران و سادات مرعشی مازندران و سلسلۀ آل‌مظفر از جملۀ آن‌ها بودند.