1
بیا ای سرو، گلزار جوانی را غنیمتدان / که خواهد نوبهار حسن را روزی خزان آمد
✓
✗
2
چنان به حسن و جوانی خویشتن مغرور / که داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ
✓
✗
3
دریاب که ایام گل صبح جوانی / چون برق کند جلوه و چون باد گریزد
✓
✗
4
زکف، عمر و جوانی رفت افسوس / بهار زندگانی رفت افسوس
✓
✗