در این گزینه، ضمیر «م» در خویشتنم مضاف الیه است که در اصل به واژهٔ «ضمیر» تعلق دارد. که یاد خویشتن در ضمیرم می‌آید. از آن‌جا که «می‌آید» فعلی ناگذر است، می‌توان حدس زد که مفعول نداشته باشد.در سایر گزینه‌ها ضمایر مشخص شده نقش مفعولی دارند: «1»: که چه کسی مرا به تیر می‌زند. / «2»: کسی نمی‌گوید مرا در آتش مگداز. / «3»: باری به طریق کرم مرا بندهٔ خود خوان.