در بیت صورت سوال می‌خوانیم: «تا زمانی که ماه، مشتریِ حلقه‌ٔ گوش شما باشد، مشتری غلام حلقه در گوش شما خواهد بود. «مشتری» نخست یعنی «خریدار» و «مشتری» دوم نام سیّاره است. بیت به وضوح شخصیّت‌بخشی دارد. شخصیّت‌بخشی خود استعاره است. بیت تلمیح و تضاد و ایهام ندارد، اما مراعات نظیر بین «مه» و «مشتری» دوم دیده می‌شود. «غلام حلقه به‌گوش بودن» کنایه است.