در شعر زیر از قصیدۀ دماوندیه، منظور ملک‌الشعرای بهار از «کافور بر آن ضماد کردند» چیست؟ «تو قلب فسردۀ زمینی  /  از درد ورم نموده یک چند  تا درد و ورم فرونشیند  /  کافور بر آن ضماد کردند»
1 جاری شدن آب باران بر روی کوه
2 ریزش برف بر کوه
3 سایش و فرسایش کوه
4 گرد و غبار نشسته بر کوه