«قُلْ يا عِبادِيَ الّذينَ اَسرَفوا عَلي اَنْفُسِهِم لا تَقنُطوا مِن رحمةِ الله $\leftarrow $ دستور خداوند به مسرفین به خویش $\leftarrow $ ناامیدی از رحمت الهی (معلول) اِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ جَميعاً $\leftarrow $ چون خداوند همۀ گناهان را می‌بخشد (علت) اِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرّحيم»