پیام محوری داستان «زاغ و کبک» این است که تقلید کور کورانه پسندیده نیست و راه به جایی نمی‌برد؛ ولی گزینهٔ «4» تقلید را عصای دست رونده می‌داند مه می‌تواند مانند ذوالفقار برای او کارساز باشد.