همهٔ ابیات به‌جز بیت گزینهٔ .... بیانگر مفهومی مشترک‌اند.
1 گو چشمه آب کوثر و بستان بهشت باش / ما را مقام بر سر این کوی خوش‌تر است
2 سنبل فردوس ریزد خار در پیراهنش / دیدهٔ هر کس که شد آیینه‌دار خطّ تو
3 آن پری کیست که از عالم جان روی نمود / وین چه حوری است که بر ما در فردوس گشود
4 کی به دست سنبل فردوس دل خواهیم داد / ما که در سودای زلف یار دل دل می‌کنیم