1
دورم به صورت از در دولتسرای تو / لیکن به جان و دل ز مقیمان حضرتم ✓✗
2
پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر / به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز ✓✗
3
تختهبند است آنکه تختش خواندهای / سدر پنداری و بر در ماندهای ✓✗
4
ز تر دماغی وضع ادب مگوی و مپرس / ز یوسفیم به بویی ز پیرهن محظوظ ✓✗
در این گزینه املای «سدر» نادرست است و بهجای آن «صدر» بهمعنی «طرف بالای مجلس» درست است: آنجا را صدر (= بالای مجلس) میپنداری در حالی که بر در ماندهای.