1
چون صورت غضب شهريار بنشست و از آنچه بود آسودهتر گشت، كلمهای كه لايق سير حميده و خلق كريم او بود، بر زبان براند.
✓
✗
2
خسرو از اين سخن اعجاب تمام كرد و متعجّب بماند كه مگر از حول اين واقعه و ترس اين حادثه كه او را افتاد، التماسی بدين خساست میكند.
✓
✗
3
به حُسن التفات ملک ملحوظ و به انواع كرامات محظوظ گشت تا به حدّی كه خرس را بر مقام او رشک بيفزود اما اظهار كردن صلاح ندانست.
✓
✗
4
شيری آنجا پادشاهی دارد، چنين نگارستانی را شكارستان خويش كرده و دَدان آن نواهی را در دام طاعت خود آورده و اسباب عيش در آن آرام جای، ساخته میدارد.
✓
✗
غلطهای املایی و شكل درست آنها: 1) صورت $\leftarrow $ سورت (تندی و تیزی) 2) حول $\leftarrow $ هول (ترس) 4) نواهی $\leftarrow $ نواحی (جمع ناحیه)