آرایههای «ایهام - تشبیه - تلمیح - جناس همسان - تناقض» به ترتیب در کدام ابیات آمده است؟ الف) هرچه سلطان قادر آید خلق از او قادرترند / گوشها بر داستان کاوهٔ آهنگر استب) خفتۀ بیدار گیر، گرچه ندیدی ببین / چشم پر از خواب خویش، دیدهٔ بیدار منج) تا آن دو هفته ماه ز من دور شد، شده است / روزم چو هفته، هفته چو ماه از فراق یارد) پیوسته در این چمن چو بید مجنون میبالم و در ترقّی معکوسمه) وقت صبوح با لب خندان به سان صبح / بنمای رخ که سرو روانی به راستی
الف) تلمیح: به داستان کاوهٔ آهنگر/ ب) تناقض: خفتۀ بیدار/ ج) جناس همسان: ماه در مصراع اول در معنی قمر و استعاره از یار است، اما در مصراع دوم به معنی «سی روز» است./ د) تشبیه: شاعر خود را به بید مجنون تشبیه کرده است./ ه) ایهام: به راستی: 1) در راستییِ قامت 2) حقیقتاً