هر کس که مالک چیزی باشد، خودش حق تصرف و تغییر در آن را دارد. بنابراین مالکیت انحصاری خداوند متعال بر عالم، ولایت او را ایجاب می‌کند که آیه‌ی «مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ» بیانگر آن است و بی‌اعتقادی به آن، شرک در ولایت است.