بیت تلمیح دارد به «ماجرای در آتش افکندن حضرت ابراهیم (ع) به دستور نمرود و گُلستان شدن آتش بر او به امر خداوند». هر چهار بیت، از داستان «سیاوش» (در شاهنامهٔ فردوسی) انتخاب شده. در این داستان، سودابه (مادر ناتنی سیاوش) - همانندِ «زلیخا» - به «سیاوش» تهمت ناروا می‌زند و سیاوش نیز به دستور پدرش کیکاووس پادشاه، برای اثبات بی‌گناهی خویش از میان کوهی از آتش که دوصد (دویست) مرد آتش‌فروز آن را مهیّا کرده‌اند عبور می‌کند و همچون ابراهیم (ع)، به سلامتی از آتش بیرون می‌آید و ..... .