اگر از ما بپرسند: «صحنهی بروز و ظهور اختیار انسان، کجا است؟»، میگوییم: آنجا است که ..........
انسان خداشناس میداند که فقط با زندگی در یک جهان قانونمند، که پشتوانهی آن علم و قدرت خداست، وی امکان حرکت و فعالیت دارد، زیرا با زندگی در چنین جهانی است که او میتواند قوانین حاکم بر جهان هستی را بشناسد و برای رفع نیازهای خود از آنها استفاده کند. به عبارت دیگر، او در جهانی زندگی میکند که «قدر و قضای الهی» بر آن حاکم است. طبق این عبارت، صحنهی بروز و ظهور اختیار انسان، آنجاست که قضا و قدرهای متفاوت او را احاطه کرده باشند و انسان با شناخت نظام قضا و قدری خداوند، حرکت اختیاری انجام دهد.