در بیت مولوی «لذت هستی نمودی نیست را / عاشق خود کرده بودی نیست را» مقصود از مصرع نخست آن چیست؟
در بیت مولوی «لذت هستی نمودی نیست را» بیانگر این است که هر چیز عدم و نیستی، عاشق هست شدن و به وجود آمدن است لذا شاهد در خواست دائمی موجودات برای هست شدن و پیدایش هستیم.