آرایههای «جناس ناهمسان - تشبیه - حسن تعلیل - تناقض» به ترتیب در کدام ابیات آمده است؟ الف) ز صبا سنبل او دوش به هم برمیشد / وز نسیمش همه آفاق معطّر شدب) هر روز به کوی تو جوانان / جان کاشته و جگر درودهج) صنم چین به جمال تو تشبّه میکرد / نام معبودی از آن بر اصنام افتادد) رویت که از او عالم خوبی به نظام است / چشم بد از او دور یکی ماه تمام استه) هر زمان بر سر آتش نهدم آب دو دیده / بس که پیدا کند اسرار که در سینه نهان است
الف) استعاره: سنبل استعاره از زلف معشوقب) جناس ناهمسان: جوان و جانج) حسن تعلیل: علت پرستیده شدن بتها این است که بتها خود را به تو تشبیه کردهاند.د) تشبیه: روی تو [مانند] ماه تمام است.هـ) تناقض: آب مرا بر سر آتش مینهد.