اختیار وزنی عبارت‌اند از: 1) آوردن فاعلاتن به‌جای فعلاتن در رکن اوّل 2) بلند بودن هجای پایانی مصراع 3) آوردن یک هجای بلند به جای دو هجای کوتاه (رکن آخر مصراع اول و رکن سوم مصراع دوم) اختیار زبانی: 1) بلند تلفظ کردن مصوّت کوتاه (رکن‌های اوّل و دوم مصراع دوم) 2) حذف همزه (هجای آخر مصراع دوم)