آرایههای «مجاز، ایهام، کنایه، تشبیه، تلمیح» به ترتیب در کدام ابیات، یافت میشود؟ الف) اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود / خروش و مستی ما بر دوام خواهد بودب) کسی که نقد خرد داد و ملک عشق خرید / اگر ز سود و زیان بگذرد، زیان نکندج) چو خامه هر که حدیث دل آورد به زبان / طمع مدار که سر بر سر زبان نکندد) طالب لعل توام کان که به ظلمات افتاد / طلب چشمۀ حیوان نکند، چون نکند؟ه) هرکه زین رهگذرش پای فرو رفت به گل / میل آن سرو خرامان نکند، چون نکند؟
با تلمیح آغاز میکنیم. بیت «ه» تلمیح ندارد و گزینۀ (4) حذف میشود.تلمیح در «د»: اشاره به روایت چشمۀ آب حیات مجاز در «ج»: «سر» مجاز از وجود انسان، قصد، «زبان» مجاز از سخنایهام در «الف»: مدام 1) شراب 2) پی در پیکنایه در «ه»: پا در گل ماندن کنایه از درمانده شدنتشبیه در «ب»: نقد خرد، خرد به وجه نقد 2) ملک عشق، عشق به ملک