امام علی (ع) در بازگشت از جنگ صفين، خطاب به مردی كه از قضا و قدر الهی در مورد رفتن به جنگ سؤال نمود، فرمود: «خداوند به شما سه اجر بزرگ عنايت فرموده، اجر رفتن به جنگ، زيرا با اراده‌ی خود رفتيد؛ اجر حضور در جبهه، زيرا به اراده‌ی خويش در آن‌جا حضور داشتيد، اجر بازگشت از نبرد، زيرا به اراده‌ی خود بازگشتيد و در هيچ يك از اين مراحل مجبور نبوديد.» سپس امام، به برداشت ناصحيحی كه در ذهن آن مرد بود، اشاره كرد و فرمود: «شاید از اين كه گفتم رفتنتان بنابر قضا و قدر الهی بود، گمان كردی قضا و قدر، جبری و حتمی بود؟ اگر اعمال مردم بر اين‌گونه بود، پاداش و مجازات، بيهوده و باطل می‌شد.»