از مقايسۀ آيات شريفۀ «و ما آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست را به بازيچه نيافريديم.» و «كسانی كه به حيات دنيوی راضی شده و به آن آرام گرفتهاند.» به كدام مهم پی میبريم؟
بازيچه نيافريده شدن دنيا نشانۀ هدفمند و حكيمانه خلق شدن آنهاست و كسانی كه به هدفی بالاتر از لذتهای مادّی و سرگرم شدن به آن نمیانديشند، همان افرادي هستند كه به تعبير قرآن به حيات دنيوی راضی شدهاند و به آن آرام گرفتهاند. اينان مصداق همان كسانیاند كه بهترين و با ارزشترين دارايی و سرمايۀ خود را صرف كارهای كمارزش میكنند.