«النّاس ......... إبراهیم في النّار لأنّه کان قد ........ أصنامهم بـِ .......... ولکنّ الله أنقذه!» عیّن الصّحیح للفراغ:
مردم حضرت ابراهیم (ع) را در آتش انداختند، زیرا او بتهای آنان را با تبر شکسته بود، اما خداوند او را نجات داد.