تعبیر قرآنی «ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ» در انتهای آیه‌ی «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ...» آمده است، يعنی درباره‌ی كساني است كه خدا را بر يك جانب و كناره‌ای [تنها به زبان و هنگام وسعت و آسودگی] عبادت و بندگی می‌كنند، ايشان در زيانكاری آشكاری هستند و در آيه‌ی «لَا تَتَّخِذُواْ عَدُوِّى وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَآءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُواْ بِمَا جَآءَكُم مِّنَ الْحَقِ ...»: «دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد، [به گونه‌ای كه] با آنان مهربانی كنيد حال آن كه آنان به دين حقّی كه برای شما آمده است، كفر ورزيده اند ...»، علت دوستی نكردن با دشمنان خدا، كفر آنان به دين حق عنوان شده است.