خاندان اموی با اتکا به کدام عامل تا سال ۴۲۲ ق، به صورت مستقل از خلافت عباسیان، بر سرزمین اندلس حکومت کردند و چرا پس از آن اندلس از نظر قدرت سیاسی و نظامی دچار ضعف و انحطاط شد؟
بیاییم گزینهها را بررسی کنیم: رفاه و رونق اقتصادی - از رونق افتادن بازرگانی داخلی و خارجی در مسیرهای زمینی و دریاییاشتباه است؛ چون عامل اصلی دوام امویان در اندلس رفاه اقتصادی نبود، بلکه بیشتر به قدرت نظامی و سرکوب شورشها مربوط بود. سرکوب شورشهای خارجی - عدم اتحاد و انسجام خاندانهای مسلمان بر سر کار آمدهاشتباه است؛ امویان در اندلس بیشتر با شورشهای داخلی مسلمانان مواجه بودند تا خارجی. دفع حملات مسیحیان - از رونق افتادن بازرگانی داخلی و خارجی در مسیرهای زمینی و دریاییاشتباه است؛ دفع حملات مسیحیان از عوامل مقاومت بود، اما عامل اصلی بقای آنها در برابر عباسیان نبود. سرکوب شورشهای داخلی - عدم اتحاد و انسجام خاندانهای مسلمان بر سر کار آمدهدرست است؛ امویان اندلس با اتکا به نیروی نظامی و سرکوب شورشهای داخلی توانستند حکومت مستقل ایجاد کنند، اما پس از سال 422ق به دلیل اختلافات داخلی و نبود اتحاد میان خاندانهای مسلمان، قدرت سیاسی و نظامی اندلس رو به ضعف و انحطاط رفت. پس پاسخ درست: گزینه 4 ✔