در همۀ ابیات، به‌جز بیت ............... آرایۀ «متناقض‌نما» مشهود است.
1 به هر غمی که رسد از تو خاطرم شاد است / که بندهٔ تو ز بند کدورت آزاد است
2 سفر دراز نباشد به پای طالب دوست / که خار دشت محبت گل است و ریحان است
3 هزار سختی اگر بر من آید آسان است / که دوستی و ارادت هزار چندان است
4 فغان که داد ز دست ستمگری است مرا / که هرگزش نتوان گفت این چه بیداد است