در بیت زیر همه آرایهها موجب آراستگی سخن شدهاند. بهجز .......... . « این که گاهی میزدم بر آب و آتش خویش را / روشنی در کام مردم بود مقصودم چو شمع»
در بیت آرایۀ تلمیح بهکار نرفته است. به آب و آتش زدن: کنایه از تلاش کردن / آب و آتش: تضاد / چو مشع: تشبیه