تمامی ابیات، در وزن ناهمسان «مفعولُ مفاعلُن مفاعیلن» سروده شده است به‌جز ............ .
1 نومید مشو ز رحمت یزدان                              سبحانک لا اله الا هو
2 دانی که چه حیات‌ها و مستی‌هاست              در مجلس عشق جان‌سپاری را؟
3 من ماه ندیده‌ام کله‌دار                              من سرو ندیده‌ام قباپوش
4 خاری است درشت صحبت جاهل               کو چشم وفا و مردمی خارد