با عنايت به اعتقادات مبلغان مسيحيت در تمدن دوم اروپا، فلسفۀ «غسل تعميد نوزادان» چيست و مصداق عدم تعلق حق مالكيت به زنان مسيحی كدام است؟
* مبلغان مسيحی معتقد بودند كه آدم در بهشت اوليه مرتكب گناه شده است و اين گناه به فرزندان آدم نيز سرايت كرده است و هر كسی با گناه اوليه به دنيا ميآيد. بنابراين هر كودكی پس از تولد بايد غسل ويژهای (غسل تعميد) داده شود تا از آن گناه پاك گردد. * آنان معتقد بودند كه پس از ازدواج امكان جدايی زن و شوهر نيست و پيوندشان بايد ابدی باشد. زن حق مالكيتی ندارد و بايد نامخانوادگی وی به نامخانوادگی شوهر تغيير يابد.