این سؤال را باید با توجه به مفهوم عبارات آیه‌ی 16 سوره‌ی رعد پاسخ داد: «قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ»: «بگو پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟» «قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ»: «بگو آیا غیر از او سرپرستانی گرفته‌اید؟» «لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا»: «که حتی اختیار سود و زیان خود را ندارند؟» «قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ»: «بگو آیا نابینا و بینا برابر است؟» «أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ»: «آیا تاریکی‌ها و روشنایی برابرند؟» «أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ»: «آیا آن‌ها شریک‌هایی برای خدا قرار داده‌اند؟» «خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ»: «که (آن شریکان هم) مثل خداوند مخلوقی خلق کرده‌اند و خلقت‌ها بر آن‌ها مشتبه شده است.» «قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ»: «بگو خالق همه چیز خداست.» طبق این مفاهیم، سردرگمی میان معبود راستین (خدا) و معبودان دروغین (بت‌ها) از عبارت: «أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ» و قبول یک مبدأ برای جهان که همان توحید در خالقیت است از عبارت: «قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ» دریافت می‌شود. پس نتیجه می‌گیریم: مفهوم «قبول» از کلمه‌ی «قل: بگو» به‌دست می‌آید.