عبارت: «قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ» بیانگر توحید در ربوبیّت است. مفهوم توحید در ربوبیّت آن است که خداست که جهان را اداره می‌کند و به‌سوی مقصدی که برایش معین فرموده، هدایت می‌نماید و به پیش می‌برد. هر کس که خالق، مالک و ولیّ چیزی باشد، می‌تواند آن‌را تدبیر کرده و پرورش دهد. در نتیجه استدلالی که توحید در ربوبیّت وجود دارد، این است که: خالق، مالک و ولیّ جهان خداست.