آن‌گاه كه زليخا در برابر زنان دربار، رفتار حضرت يوسف (ع) را بيان كرد، گفت: «وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ»: من در پی كامجويی از او بودم و او خويشتن نگه‌داشت» و به عصمت و پاكدامنی حضرت يوسف (ع) اعتراف كرد. حضرت يوسف (ع) به درگاه خدا عرضه داشت: «وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَ أَكُنْ مِنَ الْجاهِلِينَ»: و اگر مكر اين زنان را از من دور نگردانی، به آن‌ها ميل می‌كنم و از جاهلان می‌گردم.»، يعنی گناه نكردن خود را مشروط به ياری از جانب خداوند می‌داند.