1
چو مرغ جان من از آشیان هوا گیرد/ کند نزول به خاک در سرای شما (واجآرایی- تناقض)
✓
✗
2
مکن ز بادهٔ لعلی چو مرجان سرخ/ ز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ (اسلوب معادله- کنایه)
✓
✗
3
چشم مست تو گر از خواب گران برخیزد/ سبک از هر طرفش فتنه روان برخیزد (ایهام تناسب- استعاره)
✓
✗
4
از لطافت قرین جان است او/ پاک چون آب آسمان است او (موازنه- تشبیه)
✓
✗
ایهام تناسب: سبک (فوراً/ کموزن- متناسب با گران)/ استعاره: تشخیص دارد.