در حد ناقص از یکی از جنس‌های بعید و فصل استفاده می‌شود. شعر استدلالی تخیل‌آمیز است که از خیال انسان سر چشمه می‌گیرد. خیال‌اگیز بودن، فصل شعر است؛ پس می‌تواند در حد ناقص آن به کار رود.