هرچند شاعران عصر بازگشت باعث نوآوری و تكامل شعر فارسی نشدند، اما از اين جهت اهميت دارند كه توانستند زبان شعر را از حالت سستی كه در اواخر سبك هندی در آن به وجود آمده بود، نجات بخشند. اگر اين نهضت به پا نشده بود، چه بسا زبان فاخر شعر فارسی دچار سستی و ضعف بيش‌تری می‌شد.