«به» در کدام بیت صفت تفضیلی است؟
1 گرچه زمزم را پدید آورد هم نامش به پای / او به مویی هم روان کرد از دو چشمم نیل را
2 هرچه بیدادست بر ما ریز کاندر کوی داد / ما به‌جان پذرفته‌ایم از زلف تو بیداد را
3 عاشقی را کاسمان رنجه ندارد هر زمان / در زمین باشد بسی به‌زان که باشد بر زمین
4 عشق تو هر شب برانگیزد ز جانم رستخیز / چون تو بگریزی و بگذاری به تنهایی مرا