در این گزینه هر چه را که خلق شده است، مناسب و شایستهٔ خلقت دانسته و آن‌چه را که نیست، نامناسب و ناشایست؛ پس در خلقت هیچ کمی و کاستی نیست.مفاهیم سایر ابیات: «1»: شاد و ناراحت نشدن از خوشی‌ها و سختی‌های روزگار / «3»: ترتیب عالم را می‌توان از ابتدا تا نهایت دانست. در این بیت سخن از بی‌کم و کاستی آفرینش نیست. / «4»: برعکس صورت سؤال، به نقص و کم و کاست آفرینش اشاره دارد.