در همۀ ابیات به‌جز بيت .............................................. آرایۀ استعاره به کار رفته است.
1 درون دلت شهربند است راز  /  نگر تا نبیند در شهر باز
2 صدف‌وار گوهرشناسان راز  /  دهان جز به لؤلؤ نکردند باز
3  از آن مرد دانا دهان دوخته است  /  که بیند که شمع از زبان سوخته است
4  حذر کن ز نادان ده مرده گوی  /  چو دانا یکی گوی و پرورده گوی